NEDEN GÜLMÜYORSUN?
Hindibalara dokunuyor bakışlarım meftun
Bir meleğin kanadında parlanıyor ruhum
Viran köprüler kurulmuş, bucaksız kalbine
Tek şarkın ben olsam, narçiçeği düşen gönlüne
—
Şu isyankâr bulutlar, Yağmura hasret her gün
Ufkunda küllenmiş akşamlar hasretinde sürgün
Sana varmayan her damla, düşse tene ne yazar
Sensiz aldığım her nefes bana mahzen, bana mezar
—
Yeminler suçlu, sözler alıngan, renkler kirli,
Gri yalnızlık düşer kadere efkarlar kederli.
Mahrum bir çocuk gibi ağıtlar biriktirdim,
Dokunsan çağlayacak gözlerim nemli.
—
Neden gülmüyorsun, bakışların karanlık
Bana biriktirdiğin kara heykelleri yık
Damıt mutluluğu gözlerinde biriksin
Gönlümse ki dirileyim rüyalardan bir anlık
—
Gülümse, güneşle dolsun kalbimin kışları
Buz bahçesinde kardelen bakışlar soluyor
Savrulurken yüzüne damlayan gözyaşları
Sende elmas tanesi, bende inci oluyor