MATEM
Ben her gece uyanırım karanlıklar amade
Küskün rüzgârlar fısıldar bildiğim her dilde
Bulutlu gülümsemelerdir rüyamın maviliği
Gece çökünce duyulur ruhumun inlediği
—
Kaplamış ufkumu sis dolu sıra dağlar
Bir türbe olmuş kalbim, gelen ağlar giden ağlar
Kaç mevsim geçtiyse gözlerimden sessizce,
Pişmanlık damlar geçmişe ağır ağır ve gizlice.
—
Tükenen ruhumu gülüşlerin doldursun
Sahi neden bakışların kararmış, solgunsun
Nazarında gizli sanki gecelerimin sihri,
Saçlarında cennet saklı, gülüşünde sabrın nehri.
—
Her mısram tükendi yüreğim de kocaman ah
Ruhumun feryadını duymaz mısın bu sabah
Bir bakış bırak kalbime, çözülüp bitsin keder,
Melekler şahit olsun bu aşk bize kader